2006/Jan/26

ในที่สุด........ไอ้ตาลก็รู้สาเหตุของการปวดท้องของตัวเอง TTwTT ส่วนเรื่องปวดหัวยังไม่รู้......

วันนี้พึ่งกลับมาจากโรงบาล จะมาเล่าให้ฟังตั้งแต่ไปโรงบาลยันออกเลยละกัน

วันจันทร์

ไอ้ตาลตื่นเช้ามา อาบน้ำกำลังจะไปโรงเรียน แต่ปรากฎว่าไอ้อาการปวดท้องที่แย่ลงมาตั้งแต่วันอาทิตย์มันดันรุนแรงขึ้น จนต้องหยุดอยู่บ้าน.....

แม่พาไปหาหมอที่โรงบาล (วันนี้ไอ้ตาลแอบโชคดีว่าแม่หยุดงาน)... ตรวจไปตรวจมา หมอกลัวจะเป็นไส้ติ่ง เลยส่งไปเจาะเลือด..... เป็นการเจาะเลือดที่สยองที่สุดในชีวิตไอ้ตาล เพราะเขาหาเส้นเลือดเราไม่เจอ...... เราเลยโดนเจาะไปสองที...... ครั้งแรกเจาะที่หลังมือไม่เจอ...ครั้งที่สองเจาะที่ข้อมือ (ขอบอกว่าเจ็บกว่าเจาะตรงข้อพับข้อศอกเยอะมว้ากกกกกก)

ผลตรวจเลือดไม่โชว์(ไอ้ตาลแทบว้าก.....กรูเจ็บฟรี!!)....หมอเลยไม่แน่ใจ ส่งเราไปตรวจหน้าท้องกับหมออีกคนนึง ปรากฎว่า หมอบอก ไส้ติ่งชัวร์ๆ ต้องผ่าเลย ปล่อยไว้นานกว่านี้แตกแน่ๆ ........ ไอ้ตาลกลัวผ่าตัด!! ก็มันไม่เคยผ่าอะ กลัวเจ็บแผล กลัวมีแผลเป็น แง้~ .......หม่ามี๊เลยโทรบอกพ่อ ปรากฎว่า พอไอ้ตาลได้ยินเสียงพ่อเท่านั้นแหละ ร้องไห้เฉยเลย TToTT .....เรียกว่าร้องก็ไม่ถูกง่ะ แค่น้ำตาไหลเฉยๆ ซักพักก็มีคนมาทำร้ายข้าเจ้าอีกรอบ.... โดนแทงน้ำเกลือ เข็มนี่อันบะเอ้ก(นึกถึงที่หนีบกระดาษที่เป็นเหล็กล้วนๆนะ...อันเท่านั้นเลยแหละ) จิ้มฉึกเข้าที่หลังมือซ้าย.......เจ็บชิปเป๋ง!!

แล้วเขาก็มาพาเราขึ้นไปที่ห้องพักผู้ป่วย...... ขึ้นสบายดี เขาเข็นเตียงไปเลย ไม่ต้องเดิน หุหุ...... พอถึงห้องก็เปลี่ยนเป็นชุดโรงบาล ....ฉีดยาแก้อักเสบที่สะโพก(ก้น...นั่นแหละ).....นอนเล่นไปๆมาๆ เขาก็มาขนเราลงไปห้องผ่าตัด (แกว้กกกกกกก)...... พอนอนบนเตียงผ่าตัด พยาบาลก็จะเอาเบาะอะไรซักอย่างมาติดข้างๆเตียง แล้วเอาแขนเราวางบนนั้น..... แล้วหมอดมยาก็เข้ามา เขาให้เลือกระหว่างดมยาสลบกับบล็อคหลัง..... ไอ้ตาลแอบซาดิสม์เล็กๆ เลือกบล็อคหลังและไม่ขอยานอนหลับ.... ตื่นดูเขาผ่าตัวเองซะอย่างงั้น

วิธีบล็อคหลังเขาก็มีอยู่ว่า ให้เรานอนตะแคง เอาคางแตะหน้าอก ยกขาขึ้นมากอดไว้ แล้วเขาจะฉีดยาชาเข้าที่สันหลัง(ยาวๆของไอ้ตาล)..... แล้วมันจะเริ่มชาไล่มาตั้งแต่ขาเลยแหละ สนุกดี เวลาชามันจะเริ่มร้อนๆ...แล้วก็ไม่รู้สึกอะไรอีกเลย เสร็จแล้วก็จะให้เรากางแขนไปวางบนเบาะอีกที แล้วเอาเครื่องวัดความดันรัดแขนขวา เอาเครื่องวัดกราฟหัวใจติดมือซ้าย......เครื่องวัดกราฟหัวใจตัวนี้มันแปลกดีนะ มันเป็นคล้ายๆตัวหนีบไว้หนีบติดกับนิ้วเราอะ พอเขาเอามาหนีบนิ้วชี้เรา กราฟหัวใจมันก็จะตุ้บๆ แปลกดีๆ.... แล้วก็เอาแถบอะไรซักอย่างที่พยาบาลเขาก็บอกว่าเป็นแผ่นไฟฟ้าห้ามเลือด หรืออะไรทำนองนั้น มารัดรอบแขนซ้ายเรา

ความหวังที่ว่าไอ้ตาลจะได้ดูตัวเองโดนผ่าก็ดับวูบลง เพราะพยาบาลเขาจะเอาผ้ามากั้นระดับสายตาไอ้ตาลพอดี... เลยมองไม่เห็นตัวเอง TToTT...... เสร็จแล้วเราเลยหันไปดูกราฟหัวใจตัวเองเล่น หมอเค้าก็หันมาถามเราว่า "เจ็บมั้ยลูก?" ไอ้ตาลก็งงสิ........ ก็มันไม่รู้สึกอะไรไม่เห็นอะไรเลย ก็เลยตอบแบบงงๆไปว่าไม่เจ็บ....... พยาบาล(เห็นเราทำหน้างงมั้ง)เลยบอกเราว่า "หมอเขาผ่าแล้วนะจ้ะ"............ OwO" ไม่รู้ตัวเลยนะเนี่ย!!!

ไอ้ตาลอยากเห็นตัวเองโดนผ่า เลยพยายามมองลอดผ้าแต่ไม่สำเร็จ เลยเปลี่ยนเป็นมองขึ้นข้างบนแทน....เห็นไฟผ่าตัด.....ภาพสะท้อนข้างในมีแต่อะไรแดงๆอยู่นิดนึงกับหัวหมอผ่าตัด........คิดออกมั้ยว่าไฟผ่าตัดมันจะเป็นกระจกมัวๆเป็นวงๆอะ เลยมองไม่ชัด.......แต่คาดว่านั่นแหละ......พุงตัวเอง

ซักพักนึงไอ้ตาลเริ่มหายใจไม่สะดวกเพราะมันชามาถึงหน้าอกเลย หมอดมยาเลยเข้ามาถามว่าจะหลับมั้ย ไอ้ตาลก็เลยขอหลับ..... ตื่นมาอีกที ได้ยินเสียงหมอไป ได้ยินเสียงพยาบาลคุยกัน แต่ลืมตาไม่ขึ้น...... พอลืมตาได้ พยาบาลคนนึง(ที่เป็นคนรู้จักเรา) เค้าก็เดินมาถามว่า "น้ำตาลจะดูไส้ติ่งตัวเองมั้ย" .....คิดเรอะว่าอย่างไอ้ตาลจะไม่ดู!! เลยขอดูซะ..... เห็นไส้ตัวเองแล้วเฉยๆนะ..... ในความคิดเรามันไม่ต่างอะไรกับไส้หมูไส้วัวที่เรากินกันเลยอะ ขดๆย่นๆ(หมอมาบอกตอนหลังว่าของไอ้ตาลมันบิดกว่าชาวบ้าน) ขนาดประมาณนิ้วก้อยเอง....เล็กกว่าด้วยแหละ

แล้วหมอก็เข็นเรามานอกห้องผ่าตัด รออยู่ตรงเขตกึ่งปลอดเชื้อ....คือมันจะเป็นห้องระหว่างข้างนอกกับห้องผ่าตัดอะ..... ซักพักยาชามันเริ่มหมดฤทธิ์ แผลเริ่มเจ็บจี๊ดๆอย่างรุนแรง(ขอบอกว่าตอนนี้ทรมานที่สุด TT_TT) พอโดนเข็นออกมานอกห้อง เจอหน้าพ่อ.....ร้องไห้อีกทีนึง......คราวนี้ร้องจริงๆ เพราะมันเจ็บแผลโคตรๆ

โดนจับย้ายขึ้นเตียงในห้อง..... เวลาโดนย้ายนี่สนุกอีกที(ถ้าไม่ติดว่าตอนนั้นเจ็บแผลคงจะสนุกกว่านี้) เขาจะยกผ้าที่ปูใต้ตัวเราสี่มุม แล้วย้ายเรามาบนเตียง....... จากนั้นก็เป็นการฉีดยาแก้ปวด(ผสมมอร์ฟีน...เขาไม่ให้ฉีดบ่อย...ก็ดีไป ไม่โดนจิ้มเยอะ) ฉีดที่ไหล่ซ้าย เจ็บโว้ยยยยยยยยย...........ฉีดยาแก้ปวดนี่มันดีอย่างนึง คือมันผสมยานอนหลับด้วย ฉีดเขาไปเราก็หลับเลย ไม่ต้องทนนอนเจ็บแผลนานนัก วันนั้นหลับๆตื่นๆตลอดจนถึงเย็นแหละ.....

ตื่นมาอีกที(จริงตื่นหลายรอบมาก) ก็เกือบๆ ห้าโมง........ไอ้ตาลเจ็บแผลมากจนทนไม่ไหว ต้องให้เขาฉีดยาแก้ปวดอีกรอบที่สะโพก (เจ๊บ!!) พยายามจะนอนอีกที......แต่นอนไม่หลับ เพราะอะไรรู้มั้ย = ='' คุณพ่อที่รักแบกเพลย์สองไปน่งเล่น Soul Calibur III.......... ลูกสาวคงจะนอนหลับแหละ =[]=''

พอหลับไปอีกทีตื่นมาพ่อก็กำลังจะกลับบ้าน(แม่นอนเฝ้า)แม่ก็ปิดไฟห่มผ้าให้ (เราขอให้พ่อแบกผ้าห่ม หมอน และตุ๊กตาหมีของเรา มาให้...)แล้วไอ้ตาลก็หลับปุ๋ย......

สรุป วันนี้
อาหาร........ ข้าวต้มกับไข่เจียวตอนเช้า และน้ำเกลือ...
บาดเจ็บ..... โดนผ่าพุงและโดนมด(ที่ปากเท่าเข็มฉีดยา)กัดอีก 7 แผล
นอนหลับ... ไม่สามารถระบุได้แน่ชัดแต่คาดว่าเกิน 12 ชม. = =

ไว้คราวหน้าจะมาเล่าให้ฟังว่า ไอ้ตาลป่วยเป็นอะไร...... เพราะมันดันไม่ใช่ไส้ติ่งธรรมดาน่ะสิ!!

ขอหลั่นล้านิดนึง....... ไอ้ตาลคอมเมนต์บลอกคนอื่นได้แล้วล่ะ(มั้ง....ทดลองกับบลอกตัวเองไปแล้ว)

EDIT : เศร้าใจ.......เม้นต์บลอกคนอื่นไม่ขึ้น จร๊อดดดดดดด!!

"เจ็บแผลอะ"
ไม่อยากกินยาด้วย...

รักและคิดถึงฮะ

ไอ้ตาล


edit @ 2006/01/26 11:42:50

Comment

Comment:

Tweet


โอ้ววว เราก็เคยผ่าตัดไส้ติ่งมาเหมือนกันนนนนนน เข้าใจความรู้สึกเป็นอย่างดี มันเจ็บมากเค่อะๆๆๆ
ยังไงก็ขอให้หายเร็วๆนะค๊า..
#7 by AMAMI At 2006-01-29 15:39,
เอิ้ก....ให้เห็นของคนอื่นยังพอทำใจ แต่ถ้าให้เห็นของตัวเอง....= ="

ขนาดเส้นเอ็นข้อเท้าขาด(เย็บต่อกันแล้ว)ยังไม่กล้าดูข้อเท้าตัวเองเล้ยยย... = 3=
#6 by |:-Krazoooz-:| At 2006-01-26 20:09,
โอ้ววววววว ประสบการณ์ตรงจากคนถูกผ่า อื้ม เห็นภาพดี นะเคอะ แต่เลือกบล็อกหังนี่ โอ้ว=[]=

ทรหดดีนะ เปนเราคงเสียวพิลึกๆ
#5 by HeiLazaros At 2006-01-26 13:40,
เล่าซะเห็นภาพเลยนะครับ นี่ถ้าผมต้องเจอแบบนี้มีหวังแย่แน่เลย กลัวทั้งเข็ม กลัวทั้งมีดง่ะ
โอ้ยหายไวๆ
เราก็เคยผ่า ตอนรู้ร้องไห้เหมือนรู้ว่าจะตาย

แล้วผ่าเส็ดก็จะมีญาติโยมมานั่งโจ้ ส้มตำข้างเตียง แต่กินไม่ด๊ายยยยยย

ยังงัยก็หายเร็วๆแล้วกันนะคะ อย่าพึ่งวิ่ง

ช่วง2อาทิตย์แรกเราวิ่ง แผลเคลื่อน กรี๊ดๆๆ (สมัยนั้นเด็ก) น่ากลัวมากกก
#3 by HineyHelsinki At 2006-01-26 11:17,
เล่าได้เห็นภาพมากๆ
อ่านไปสยองไปเลยนะเนี่ย
ถ้าเป็นเราคงขอยาสลบแบบแรงที่สุด
เอาแบบสลบไปสามวัน ตื่นมาหายเจ็บแผลแล้วไปเลยอะ
#2 by LittleCancer At 2006-01-26 11:15,
หายไวๆนะคะ
Take Care
#1 by -teacher-aorr- At 2006-01-26 11:09,

น้ำตาล
View full profile